Publicatie
Publication date
De effecten van Video Interactie Begeleiding op de kwaliteit van de communicatie tussen wijkverplegenden en oudere cliënten.
Caris-Verhallen, W., Kerkstra, A., Grypdonck, M., Bensing, J. De effecten van Video Interactie Begeleiding op de kwaliteit van de communicatie tussen wijkverplegenden en oudere cliënten. Verpleegkunde: 2002, 17(4), p. 172-185.
Download the PDF
In dit artikel wordt verslag gedaan van een evaluatieonderzoek van een trainingsprogramma voor wijkverpleegkundigen en wijkziekenverzorgenden. Het trainingsprogramma was gebaseerd op Video Interactie Begeleiding en had als doel de communicatieve vaardigheden van de zorgverleners te verbeteren. Zij werden onder meer erop getraind om zowel aandacht te besteden aan somatische, sociale en emotionele behoeften als om cliënten in hun zelfzorg te ondersteunen. De effecten van de training werden onderzocht met een niet-gerandomiseerd 'pretest-posttest controlegroep design'. Voor en na de interventie werden videobanden geobserveerd en met elkaar vergeleken. Aan het onderzoek hebben 24 zorgverleners deelgenomen. In totaal werden 166 zorgcontacten op de video opgenomen en
geobserveerd met een aangepaste versie van het Roter's Interaction Analysis System (RIAS). De analyses werden uitgevoerd in een mullti-level model, zodat het mogelijk was om rekening te houden met afhankelijke waarnemingen daar waar het contact van dezelfde zorgverlener betrof. Uit de analyses kwam naar voren dat de verpleegkundigen en verzorgenden die de training volgden, in vergelijking met de controlegroep meer informatie aan hun cliënten gaven over onderwerpen die met de verpleging en gezondheid te maken hadden. Zij gebruikten ook meer open vragen. Bovendien werden zij als warmer en meer betrokken beoordeeld en stelden zij zich minder betuttelend op. Echter ook bij de controlegroep werden verschuivingen in die richting waargenomen. Vanwege beperkingen in het onderzoeksdesign kan niet geconcludeerd worden dat de bevindingen in de experimentele groep aan de interventie kunnen worden toegeschreven. Om dat goed te kunnen bepalen wordt nader onderzoek aanbevolen waarbij gebruik wordt gemaakt van een gerandomiseerd design en een grotere steekproef. (aut.ref.)
geobserveerd met een aangepaste versie van het Roter's Interaction Analysis System (RIAS). De analyses werden uitgevoerd in een mullti-level model, zodat het mogelijk was om rekening te houden met afhankelijke waarnemingen daar waar het contact van dezelfde zorgverlener betrof. Uit de analyses kwam naar voren dat de verpleegkundigen en verzorgenden die de training volgden, in vergelijking met de controlegroep meer informatie aan hun cliënten gaven over onderwerpen die met de verpleging en gezondheid te maken hadden. Zij gebruikten ook meer open vragen. Bovendien werden zij als warmer en meer betrokken beoordeeld en stelden zij zich minder betuttelend op. Echter ook bij de controlegroep werden verschuivingen in die richting waargenomen. Vanwege beperkingen in het onderzoeksdesign kan niet geconcludeerd worden dat de bevindingen in de experimentele groep aan de interventie kunnen worden toegeschreven. Om dat goed te kunnen bepalen wordt nader onderzoek aanbevolen waarbij gebruik wordt gemaakt van een gerandomiseerd design en een grotere steekproef. (aut.ref.)
This paper describes an empirical evaluation of communication skills training for nurses in elderly care. The training programme is based on Video Interaction Analysis and aimes to improve nurses' communi- cation skills so that they pay attention to patients' physical, social and emotional needs and support self care in elderly people.
The effects of the training course were measured in an experimental and control group. They were rated by independent observers, by comparing videotapes of nursing encounters, before and after training. Twenty-four nurses participated in 166 videotaped nursing encounters. Multi-level analysis was used to take into account similarity among same nurse encounters.
It is found that nurses who followed the training programme, provide the patients with more informa- tion about nursing and health topics. They also use more open-ended questions. In addition, they are rated as more involved, warmer and less patronizing. Due to limitations in the study design, it can not be demonstrated that these findings can entirely be ascribed to the training course. Further research, in- corporating a randomized controlled design and larger sample sizes, is recommended to determine whe- ther the results can be attributed to this specific type of training. (aut. ref.)
The effects of the training course were measured in an experimental and control group. They were rated by independent observers, by comparing videotapes of nursing encounters, before and after training. Twenty-four nurses participated in 166 videotaped nursing encounters. Multi-level analysis was used to take into account similarity among same nurse encounters.
It is found that nurses who followed the training programme, provide the patients with more informa- tion about nursing and health topics. They also use more open-ended questions. In addition, they are rated as more involved, warmer and less patronizing. Due to limitations in the study design, it can not be demonstrated that these findings can entirely be ascribed to the training course. Further research, in- corporating a randomized controlled design and larger sample sizes, is recommended to determine whe- ther the results can be attributed to this specific type of training. (aut. ref.)