Publicatie
Publicatie datum
De burger als klager in het tuchtrecht voor de gezondheidszorg: weinig klachten, mogelijk door geringe kennis van tuchtrechtsysteem.
Hout, E., Friele, R.D., Legemaate, J. De burger als klager in het tuchtrecht voor de gezondheidszorg: weinig klachten, mogelijk door geringe kennis van tuchtrechtsysteem. Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde: 2009, 153(A 548)
Download de PDF
Doel: Weergeven van de kennis van burgers over het tuchtrecht, hun overwegingen om al dan niet een tuchtklacht in te dienen en hun vertrouwen in het tuchtrecht. Opzet: Descriptief. Methode: Alle 1368 leden van het Consumentenpanel Gezondheidszorg van het Nederlands instituut voor onderzoek van de gezondheidszorg (NIVEL) kregen in 2008 een vragenlijst toegestuurd (respons: 69%), waarin onder andere de kennis over het tuchtrecht werd getoetst. Resultaten: Een groot deel van de respondenten was niet goed op de hoogte van doel en inhoud van het tuchtrecht, wist niet met welke klachten men naar een tuchtcollege kan gaan en vond dat men sterk in zijn schoenen moet staan om een tuchtklacht in te dienen. Veel respondenten hadden problemen met de toegankelijkheid van het tuchtrecht. Ruim een derde van de respondenten had geen vertrouwen in de onafhankelijkheid ervan. Conclusie: Men dient wegen te zoeken om burgers optimaal gebruik te laten maken van de mogelijkheid klachten in te dienen. Daarbij kan men denken aan het instellen van één toegangsloket, maar ook aan voorlichting over doel en inhoud van het tuchtrecht en concrete hulp bij het indienen van een klacht. Bij klachten die voortvloeien uit een gebrek aan kwaliteit van zorg en die onvoldoende ernstig zijn om een maatregel te rechtvaardigen, zou klagers recht gedaan moeten worden. De betrokken professional zou duidelijk kunnen maken hoe het probleem voor de toekomst voorkomen wordt. (aut. ref.)
Objective: To provide insight into the general public’s knowledge of disciplinary procedures, their grounds for lodging a complaint or otherwise and their confidence in the disciplinary system. Design: Descriptive. Method: In 2008, questionnaires were sent to all 1368 members of the Healthcare Consumer Panel of the Netherlands Institute for Health Services Research (NIVEL), to check their knowledge about the disciplinary procedures. The response was 69%. Results: The majority of the respondents were not well-informed about the aims and procedures of the disciplinary system. They did not know which complaints can be brought before a disciplinary board and were of the opinion that you had to be very confident about your case to lodge a complaint. Many respondents expressed concerns about the accessibility of the disciplinary system. More than one-third of the respondents had no confidence in the independent status of the disciplinary proceedings. Conclusion: Efforts should be made to optimise the possibilities for members of the general public to lodge complaints. Examples are: organising a single office where complaints can be submitted, providing public information materials about the aims and procedures of the disciplinary system, and supplying concrete support to individuals who wish to lodge a complaint. For complaints that arise as a result of shortcomings in the quality of care provided, but which are not serious enough to justify the imposition of sanctions, ways should be found to provide plaintiffs with a just outcome. For example, the professionals involved should make it clear how the incident will be prevented from happening again. (aut. ref.)
Gegevensverzameling